روزی به نام عکاسی
در چند روز گذشته چند SMS با محتوای تبریک برای روز عکاسی دریافت کردهام. حتی در یکی از آنها شعری نیز در وصف عکاسی ضمیمه بود!
این البته بخاطر مطلبی بود که چند روز قبل به قلم کاوه بغدادچی در سایت عکاسی قرار گرفت و بعد ماجراها شروع شد. در شبکههای اجتماعی و SMSها پیامهای تبریک رد و بدل شد و خیال همه راحت شد.
حتما میدانید که هنوز اساسا چنین روزی خیلی رسمیت پیدا نکرده است. حال فرض کنیم که رسمی هم شود. فقط فایده چنین روزهایی همین تبریکهای SMSی است؟
سوال اینجاست که چرا در سطح تک تک افراد، این اندازه تمایل به ظاهر و عناوین زیاد شده است؟ چرا در جایی که مساله تبلیغ، عنوان و ظاهر قضایا اولویت ندارد، باز هم همین روال ادامه دارد؟
شاید بتوان به آن سندرم " تایتل زدگی" گفت!
صفحه اول
ارتباط با نویسنده
درباره نویسنده
ای بابا دوست گرامی حالا یه روزم دلمون خوشه برای ما ها هستش...کی به کیه یه روزم احساس کنیم ما هم دیده میشویم و وجود داریم...هر چند که دیر شده ولی روز عکاسیتون مبارک
http://dadkhah.ir/post-438.aspx
اصولا اگر یک همچین روزی رسمیت پیدا کنه تبلیغی برای صنعت و هنر عکاسی هست . چون افرادی متوجه این نکته می شن که عکس فقط یک تفریح ساده نیست. و خدمات زیادی برای بشریت داشته . چه شاید که استعدادهای بیشتری رو به این سمت بکشونه.